Του Δημήτρη Βασιλείου
Ποίηση – η απόλυτη ελευθερία του ανθρώπου και των ονείρων του.
Η ποίηση ανέκαθεν βρισκόταν στη ψυχή, αλλά και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, διότι ήταν και παραμένει συνυφασμένη με το ιδανικό της ελευθερίας, με τον πόθο για ελευθερία, με τον έρωτα μιας ελεύθερης ζωής.
Η εγγενής τάση, η αιώνια ώθηση του ατόμου και ταυτόχρονα ολόκληρης της κοινωνίας προς την ελευθερία, η οποία αποτελούσε και αποτελεί θεμελιακό χαρακτηριστικό της ποίησης, τρόμαζε και τρομάζει τους «άρχοντες» και τους «κρατούντες». Για το λόγο αυτό, η προσπάθεια αποξένωσης του ανθρώπου από την ποίηση όχι μόνο παραμένει σε ισχύ, αλλά εντείνεται και οξύνεται.
Στον αντίποδα και κόντρα σ’ αυτή την προσπάθεια της εξουσίας, της κάθε εξουσίας, μεγάλο, πρωταρχικό θα έλεγα, καθήκον όλων μας, κυρίως των ποιητών, αποτελεί η «κάθοδος» της ποίησης και των ποιητών στον κάθε άνθρωπο, να του δώσουμε την δυνατότητα όχι μόνο να διαβάζει, αλλά να κοινωνεί με ποίηση και να επικοινωνεί μέσω της ποίησης, στην αέναη κίνηση προς την ελευθερία.
Αδήριτη ανάγκη και προϋπόθεση – η ελευθερία της ποίησης και των ποιητών.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
Λευτερώστε
την ποίηση και τους ποιητές
απ’ τη θηλιά των αντιτύπων
κι’ απ’ τα φιλιά των κριτικών.
Λευτερώστε
την ποίηση και τους ποιητές
από διαγωνισμούς, από βραβεία
και απ’ του κράτους τη φροντίδα.
Λευτερώστε
την ποίηση και τους ποιητές
απ’ των αστών τα καθωσπρέπει
και το νομοταγές σινάφι τους.
17.07.2025, Αθήνα
Δημήτρης Βασιλείου
