Αυτά και άλλα…
της Νίκης Παπουλάκου
Συνήθως όλοι μιλάμε για ειρήνη, καταδικάζουμε τη βία, ορισμένοι μάλιστα καταφέρονται κάθε φορά που συμβαίνει ένα περιστατικό βίας. Αναρωτήθηκε ποτέ κάποιος από εμάς, στην καθημερινότητα του, στη συμπεριφορά του, στο σπίτι του, στο περιβάλλον του, στις σχέσεις του, τι ποσοστό ειρήνης, σεβασμού, ήρεμης αντιμετώπισης και επίλυσης διαφορών απολαμβάνει; Γιατί αν δεν ξεκινήσουμε από εκεί, δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει σε τούτον εδώ τον κόσμο.
Τη βία τη συναντάμε σε κάθε βήμα, στο δρόμο, στη δουλειά, στην οικογένεια, στη σχέση, απλώς δε μάθαμε να την αναγνωρίζουμε και να προσπαθήσουμε να την μετριάσουμε ή να την εξαλείψουμε όπου τη συναντάμε.. Μιλάμε πάντα γενικά, αναφερόμενοι σε γεγονότα και πράξεις βίας που αποκαλύπτονται, έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Σωστό να καταδικάζουμε τη βία στα διάφορα περιστατικά που συμβαίνουν στην Κοινωνία και στις μέρες μας μάλιστα ξεπερνούν κάθε φαντασία, όμως μόνο αυτό δε φτάνει. Εμείς τι κάνουμε γι αυτό; Στο δρόμο συναντάς ανθρώπους έτοιμους για το τίποτα να σου επιτεθούν είτε λεκτικά, είτε δια χειρός. Στην οδήγηση, θυμωμένοι κι ετοιμοπόλεμοι οδηγοί στο τιμόνι, με το παραμικρό βρίζουν ή κορνάρουν και κάποιοι έτοιμοι να κατέβουν να σε δείρουν.
Τα νέα καθημερινά σκορπούν τρόμο με τις ειδήσεις και με τον τρόπο που τις προβάλουν. Δεν είναι βία το να ακούς συνέχεια για ασθένειες; Δεν είναι βία η οικονομική ανέχεια, ειδικά των τελευταίων ετών, να μην έχεις να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου, να πάρεις τα φάρμακα σου, να στείλεις το παιδί σου φροντιστήριο, κ.ά. πολλά αναγκαία ώστε να ζεις κατά κάποιο τρόπο αξιοπρεπώς; Βία δεν είναι να μένεις άνεργος και να σε αντιμετωπίζουν ρατσιστικά σε όποια πρόσληψη, βλέποντας την ηλικία σου; Η λεηλασία συντάξεων και μισθών και η βίαιη βύθιση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, που επέφερε σοβαρή ψυχική φθορά σε πολλούς, κι αυτό δεν είναι μορφή βίας; Είναι και μάλιστα έχει ψυχικές αναταράξεις. Όπως και ο ψυχικός βιασμός, η ηθική βλάβη είναι κι αυτή μορφή βίας και μάλιστα μιας βίας που δεν αποτιμάται το μέγεθος της βλάβης που έχει προκαλέσει στον άλλον, μόνο στο περίπου.
Δεν είναι βία όλα αυτά που ανακοινώνονται βαρύγδουπα κατά καιρούς στα ΜΜΕ, ραδιόφωνα και διάφορα σαϊτ του διαδικτύου, συνοδευόμενα από ένα ‘’να δεις τι θα πάθεις αν δεν εφαρμόσεις αυτό, ή εκείνο’’;
Ξεχάσαμε την κορύφωση της βίας με την έλευση της πανδημίας; Ο ‘’βίαιος’’, θα μπορούσαμε να πούμε, εγκλεισμός μας και η απομόνωση από παιδιά και εγγόνια ή φίλους; Δεν ήταν βία η δημιουργία 2 στρατοπέδων, οι εμβολιασμένοι να βλέπουν σαν λεπρό, σαν επικίνδυνο εχθρό τον μη εμβολιασμένο, ακόμα κι αν ήταν δικός τους άνθρωπος; Απίστευτα κι όμως αληθινά. Ο υποχρεωτικός εμβολιασμός δεν ήταν βία, ‘’εκβιασμός’’ , βιασμός που στιγμάτισε τους άνω των 60 χρόνων και τους επέβαλε και πρόστιμο; Όσα λέγονταν από διάφορα χείλη για τους μη εμβολιασμένους, δεν ήταν ακραίες απόψεις επιβολής βίας και καταπάτησης κάθε δικαιώματος ελευθερίας του ανθρώπου; Βία επικαλυμμένη με το χρυσό χάπι ότι τους έσωζαν με το εμβόλιο. Τώρα το πόσο τους έσωσαν, ο έχων μάτια βλέπει και αφτιά ακούει.
Δυστυχώς, η βία ζει ανάμεσα μας σε κάθε μας βήμα και δεν είναι μόνο τα περιστατικά που βγαίνουν στη δημοσιότητα, και ειδικά στις μέρες μας σε μεγάλη συχνότητα και αγριότητα. Είναι όλα αυτά που προανέφερα και πόσα άλλα που τα αντιμετωπίζουμε καθημερινά χωρίς να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία, τα περνάμε απρόσεκτα, λες και τα έχουμε συμπεριλάβει στα δεδομένα της ζωής μας.
Κι είναι στιγμές που λες: Πώς καταντήσαμε/κατάντησαν τη ζωή μας; Μας έκλεψαν το γέλιο, την ξενοιασιά, τα όνειρα για καλύτερες μέρες, τη χαρά, την ελπίδα, τη διασκέδαση, την ανθρώπινη επαφή, τη σκέψη, την κρίση μας, ακόμα και η ανθρωπιά μας αλλοιώθηκε, μεταλλάχτηκε! Και να θυμάστε, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι από όλα αυτά, εάν ο καθένας από εμάς δεν αλλάξει τον τρόπο που βλέπει και κρίνει τα πράγματα, δεν αλλάξει τρόπο και στάση ζωής απέναντι σε όλα! Ευτυχώς υπάρχει μια μικρή μερίδα ανθρώπων που αγωνίζεται μέσα σε όλα αυτά και αντιστέκεται όσο μπορεί. Επανεκκίνηση εδώ και τώρα λοιπόν και στα πλαίσια του δυνατού να αγωνιστούμε όλοι και να βγάλουμε τη βία από τη ζωή μας!
