της Άννας Δημάκη
Τεράστιο ήταν το δίλημμα για τον Πόντιο Πιλάτο! Ποιον να απελευθερώσει; Συμπαθής ο Ιησούς, λιγότερο συμπαθής, έως και αντιπαθής ο Βαραββάς. Ειρηνοποιός ο ένας, υποκινητής επανάστασης ο άλλος. Πάνω σε ένα γαϊδουράκι ο πρώτος, πάνω σε άλογα πολεμικά ο δεύτερος… Όχι, θα έπρεπε η λύση να είναι πιο απλή! Δεν υπάρχει δίλημμα στην ουσία! Αυτό είναι! Για σιγουριά, όμως, ας αποφασίσει ο κόσμος.
Και έπεσε στην παγίδα: ο κόσμος που αποφάσισε εν τέλει ήταν κάτι πολεμοχαρείς ορδές -έτσι είναι μέχρι και σήμερα- που δεν μπόρεσαν να αποκωδικοποιήσουν το μήνυμα της αγάπης!
Σταύρωσαν τον αγγελιοφόρο του πιο όμορφου μαντάτου που έφτασε στην ανθρωπότητα, επειδή νόμιζαν ότι όλα λύνονταν με τον πόλεμο – έτσι είναι μέχρι σήμερα…
Πίστεψαν ότι θα απαλλαγούν από τους Ρωμαίους (Δυτικούς) με μάχες και σκοτωμούς… και δεν απηλλάγησαν – μέχρι και σήμερα… Ίσα ίσα, έγιναν οι καλύτεροί τους φίλοι, και τώρα μαζί καταδυναστεύουν την ίδια περιοχή – σήμερα…
Αποκαμωμένη από τις καθημερινές ειδήσεις για βόμβες που πέφτουν αδιακρίτως και ανεξέλεγκτα, για δολοφονίες παιδιών, για ξεκλήρισμα οικογενειών, για πείνα, δίψα, βία, φυλακίσεις, εκτοπισμούς, και τόσα άλλα που χρειάζονται σελίδες ολόκληρες για να γραφούν, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο Πόντιος Πιλάτος δεν έπρεπε εκείνη τη μέρα να νίψει τας χείρας του! Δεν έπρεπε να αφήσει στην τύχη του τον Χριστό μας, στα χέρια των βαρβάρων που ταλαιπωρούν – μέχρι και σήμερα – τη Μέση Ανατολή! Ή μήπως αυτή η θυσία άνοιξε καινούργιους δρόμους, διδάσκοντάς μας ότι μετά την Σταύρωση έρχεται πάντα η Ανάσταση;
Αυτό είναι μία ερώτηση που θα την απαντήσει η Ιστορία! Και θα ήθελα να γυρνούσε ο χρόνος πίσω, αυτή τη φορά να σταυρωνόταν ο Βαραββάς, και να μην υπήρχαν ξανά τέτοια διλήμματα που από ό,τι φαίνεται έχουν στοιχειώσει την υπόσταση ολόκληρων λαών… Η απάντηση στο δίλημμα είναι: «Ιησούν», τουλάχιστον για αυτό το Πάσχα! Τον έχουμε πολλή ανάγκη – σήμερα…
Καλή Ανάσταση!
