Προσφυγική & Μεταναστευτική κρίση

ΝΕΕΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Του Δημήτρη Μεσογείου

Στο τελευταίο άρθρο μας, για τον EastMed, είχαμε προειδοποιήσει: «…η χώρα μας  θα εμπλακεί σε νέες περιπέτειες.» Δυστυχώς, οι εξελίξεις δείχνουν να επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις μας.

Η κατάσταση στην νοτιο-ανατολική Ευρώπη και στην ανατολική Μεσόγειο χειροτερεύει επικίνδυνα. Η σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των ισχυρών παικτών της γεωπολιτικής σκακιέρας της περιοχής (Η.Π.Α., Ρωσία, Ε.Ε.) παίρνει καινούργιες, οξύτερες διαστάσεις και σαν συνέπεια αυτού, τα πιόνια (Ελλάδα, Τουρκία, Συρία, Ισραήλ, Λιβύη) «σπρώχνονται» σε μάχες σώμα με σώμα, μέχρι θανάτου. Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον, αγωνία και φόβο τις εξελίξεις στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας. Χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες οδηγούνται κυριολεκτικά από την Τουρκία του Ερντογάν σε μια «έξοδο» προς την Ελλάδα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρησιμοποιώντας τον στρατό και τα σώματα ασφάλειας προσπαθεί να τους εμποδίσει, μέσα σε κλίμα νοσηρού πατριωτισμού και εθνικιστικού παραληρήματος.

Προς τι όλο αυτό, που αποσκοπεί, τι επιδιώκει η κάθε πλευρά; Τουρκία

Ο Ερντογάν, και η κυβέρνησή του, παρά την αυτοκρατορική ρητορική του αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα εντός και εκτός Τουρκίας:

  • Στη Συρία χάνει και η Ρωσία είναι αταλάντευτα στο πλευρό του Άσσαντ.
  • Στη Λιβύη το ίδιο. Ο Σάρατζ παραπαίει και ο Χάφταρ (Ρωσία) ενισχύεται.
  • Με τους υδρογονάνθρακες της Μεσογείου δεν του «βγαίνει».
  • Η κατάσταση της τουρκικής οικονομίας δεν είναι καλή και στον ορίζοντα δεν φαίνεται βελτίωση.

Όλα αυτά οδηγούν σε οδυνηρές γι’ αυτόν εξελίξεις, οι πολιτικοί του σύμμαχοι ψάχνουν αφορμή να αποχωρήσουν απ’ την κυβέρνησή του και νέα εκλογική νίκη ούτε με κυάλια δεν φαίνεται.

Προφανώς, λοιπόν, ο Ερντογάν «χρησιμοποιεί» τους συσσωρευμένους στην Τουρκία πρόσφυγες (κατάσταση για την οποία και ο ίδιος ευθύνεται με τον πόλεμο στη Συρία) για να πιέσει και εκβιάσει:

  • Την Ελλάδα για «συνιδιοκτησία» και συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο.
  • Την Ε.Ε. για: α. συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο β. την κατάσταση στη Λιβύη γ. για νέα κονδύλια για τους πρόσφυγες που βρίσκονται στην Τουρκία.
  • Τις Η.Π.Α και το ΝΑΤΟ για προνομιακές σχέσεις και ηγετικό ρόλο στην περιοχή καθώς και για την αποφυγή δημιουργίας Κουρδικού κράτους.
  • Τον τουρκικό λαό και πολιτικές δυνάμεις της χώρας του, ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία. Ελλάδα

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του, όπως και όλες οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, χωρίς συγκεκριμένους στόχους κι επιδιώξεις, χωρίς στρατηγική και επεξεργασμένη τακτική, επαφίεται στις «καλές προθέσεις» των συμμάχων, που συνεχώς και επανειλημμένα μας «πουλάνε».

Και την ίδια στιγμή μπαίνει στο «παιγνίδι» με τον Ερντογάν για να αποπροσανατολίσει τον ελληνικό λαό από τα τεράστια προβλήματα, που όχι μόνο δεν λύνει, αλλά και τα επιδεινώνει:

  • Η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν βελτιώνεται, η υποσχεμένη ανάπτυξη έχασε το δρόμο.
  • Οι επενδύσεις που θα άρχιζαν την επομένη των εκλογών, έχουν βαλτώσει.
  • Το ασφαλιστικό «θερίζει» συντάξεις και συνταξιούχους.
  • Η παιδεία οδηγείται στην ιδιωτικοποίηση με τους μαθητές – φοιτητές στους δρόμους.
  • Το σύστημα υγείας παραπαίει και οδηγείται στην ιδιωτικοποίηση.
  • Η διαχείριση των ήδη υπαρχόντων στην Ελλάδα προσφύγων-μεταναστών φαίνεται ότι οδηγεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε μεγαλειώδες πολιτικό φιάσκο και πολιτική νίλα.

Και τι θα γίνει; Τι κρύβεται πίσω απ’ αυτό το «παιγνίδι»; Που οδηγεί και που θα βγάλει όλη αυτή η ένταση; Θα έχουμε «θερμές καταστάσεις»;

Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την κατάσταση αυτή και να βρούμε κάποιες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, πρέπει να δούμε και να διερευνήσουμε την σύγκρουση των ισχυρών παικτών της γεωπολιτικής σκακιέρας για τα δικά τους ιδιοτελή συμφέροντα και την επιρροή τους επί των λιγότερο ισχυρών και ανίσχυρων παικτών της περιοχής μας.

Η.Π.Α Οι Η.Π.Α. έχοντας «χάσει»  απ’ τη Ρωσία στη Συρία, επιδιώκουν:

  • να επαναπροσεγγίσουν την Τουρκία ως βασικό της «σύμμαχο» στην περιοχή,
  • να σταματήσουν την πώληση ρωσικών όπλων στην Τουρκία,
  • να αποτρέψουν την κατασκευή του ρωσο-τουρκικού αγωγού,
  • να επανέλθουν στον ρόλο του «χωροφύλακα» της περιοχής, περιορίζοντας τον ρόλο της Ε.Ε. Ρωσία

Η Ρωσία έχοντας εδραιωθεί στην περιοχή, μετά τις επιτυχίες της στη Συρία, επιδιώκει:

  • ενίσχυση του ρόλου της ως κύριου παίκτη στην περιοχή,
  • αύξηση της ενεργειακής της δύναμης σε Ευρώπη και Μεσόγειο, (με την κατασκευή του ρωσο-τουρκικού αγωγού, μετά τον Βόρειο αγωγό και την πενταετή συμφωνία με την Ουκρανία),
  • αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α. σε Ευρώπη και Μεσόγειο,
  • επαναπροσέγγιση των παραδοσιακών της «συμμάχων» στην περιοχή. Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ε.Ε. ευρισκόμενη σε φθίνουσα πορεία λόγω: της βαθιάς οικονομικής της κρίσης, της αποχώρησης της Μ. Βρετανίας, των εσωτερικών συγκρούσεων και ανταγωνισμών καθώς και των εθνικιστικών κινημάτων και κυβερνήσεων, δεν είναι σε θέση να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στις εξελίξεις αυτές. Το μόνο το οποίο μπορεί να κάνει, είναι να χαριεντίζεται και φωτογραφίζεται με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον Έβρο, να υπόσχεται ενίσχυση των ευρωπαικών συνόρων και να οχυρώνεται η κάθε χώρα της στα δικά της σύνορα.

Νομίζουμε πως απ’ όλα τα παραπάνω, κάθε κανονικός άνθρωπος που βλέπει τα πράγματα με ανοιχτό μυαλό μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.