Σε μια παλιά φωτογραφία που φέρει τη χρονολογία «1911 – Άγιος Δημήτριος» απεικονίζεται μια πρόχειρη ξύλινη κεραμοσκεπής κατασκευή σε σχήμα ναού και μπροστά 5 πολίτες και 1 ιερέας. Είναι βέβαια αμφίβολη αυτή η χρονολογία, γιατί κανένα άλλο στοιχείο δεν την επιβεβαιώνει. Και οπωσδήποτε ο χώρος ήταν ιδιωτικός. Πιθανότατα η σωστή χρονολογία είναι 1927 και οι εικονιζόμενοι είναι ο ιερέας Νεόφυτος Συμεωνίδης (Παπαδόπουλος) και οι λαϊκοί Στυλ. Στεργίου, Αλέκος Βογιατζής, Ιωάννης Αγάλιας, Ιωάννης Πινιάτογλου και Διαμαντής Μάρδας.

Το βέβαιο, πάντως, είναι ότι στις 11/11/1929 γύρω από αυτή την παράγκα άρχισε να κτίζεται Ιερός Ναός αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτρη. Το οικόπεδο παραχώρησε ο Δημήτριος Ζωιτός. Δραστήριος επίτροπος αυτή την εποχή είναι ο Μιχαήλ Μαυρίδης. Πολιτικός μηχανικός ο Γεώργιος Βαρδάκης και εργολάβος ο Μανώλης Ταχτέρης, που όμως σκοτώθηκε κατά τις εργασίες.

Αλλά και το νέο αυτό κτίσμα κατεδαφίστηκε και πάλι, κατασκευάστηκε νέα μεγαλύτερη παράγκα και το 1948 ο ναός ξανακτίσθηκε από την αρχή. Η αποπεράτωση έγινε το 1956, αφού ο Αντώνης Καρβούνης δώρισε στον Ιερό Ναό, που τον εκπροσωπούσε ο ιερέας Σπύρος Παπακωνσταντίνου, έκταση 2.420 τ.μ. Αυτός είναι και ο συνολικός χώρος, μαζί με τα γύρω στενά που χρησιμοποιεί έκτοτε η εκκλησία. Η τελευταία ανακαίνιση έγινε το 1994.

Στο μεταξύ, όμως, είχε αποπερατωθεί και η ανέγερση της Μεταμόρφωσης. Έτσι, στην ευρύτερη περιφέρεια του «Κοπανά», υπήρχαν πλέον δύο Ιεροί Ναοί, που ο καθένας διεκδικούσε για λογαριασμό του την περιοχή Ανατολικά προς τη Ζωοδόχο Πηγή και το βουνό, με κέντρο το Βυζάντιο. Η διαμάχη μεταξύ Αγίου Δημητρίου και Μεταμόρφωσης ξέσπασε, όταν στο κομμάτι αυτό του Κοπανά επεκράτησε η ξεχωριστή ονομασία «Νέα Ελβετία».

Μέχρι τότε, λοιπόν, Ενορία με αποπερατωμένο ναό ήταν μόνο η Μεταμόρφωση, η οποία απαιτούσε να συμπεριλάβει στη δικαιοδοσία της και τη Νέα Ελβετία. Αντιδρώντας οι κάτοικοι του Αγίου Δημητρίου μάζεψαν 110 υπογραφές και στις 22/3/27 υπέβαλαν αίτηση στο Υπουργείο Εσωτερικών ζητώντας ο Κοπανάς, πλην της περιοχής της Μεταμόρφωσης, να αποσπασθεί από το Δήμο Αθηναίων και να γίνει ξεχωριστή Κοινότητα. Ο αντάρτης, όμως, της Μεταμόρφωσης ιερέας Κων. Βαφειάδης αντιδρά έντονα με λαϊκές κινητοποιήσεις. Ακολουθούν σφοδρές αντεγκλήσεις και στα τέλη του 1927 ο Άγιος Δημήτριος αναγνωρίζεται μεν ως Ενορία, αλλά όχι και ως ξεχωριστή Κοινότητα. Ως διαχωριστικό όριο των δύο Ενοριών η Αρχιεπισκοπή με απόφασή της την 1/10/27 ορίζει «την οδό Βοσπόρου ή τη Λεωφ. Νέας Ελβετίας». Ήταν μια απόφαση ασαφέστατη και ακατάληπτη, που δεν ξεκαθάριζε το κύριο πρόβλημα, πού θα ανήκε εκκλησιαστικά το φιλέτο, δηλ. η σημερινή περιοχή της Πλατείας Βυζαντίου. Έτσι άναψε καινούργιος καβγάς. Πολυαριθμότεροι και καλύτερα οργανωμένοι οι Κωνσταντινουπολίτες της Ν. Ελβετίας στον οικοδομικό συνεταιρισμό «Βυζάντιο» νίκησαν και η περιοχή τους παρέμεινε οριστικά στην περιφέρεια της Ενορίας της Μεταμόρφωσης.

Ένα άλλο αποτέλεσμα όλης αυτής της διαμάχης ήταν να περιοριστεί η χρήση της ιστορικής ονομασίας «Κοπανάς» για την περιοχή. Από τότε ο βόρειος λέγεται Νέα Ελβετία και ο νοτιοανατολικός Μεταμόρφωση. Και αμέσως κατόπιν είχαμε και προς τα ανατολικά την οριστική πλέον εξαφάνιση του ονόματος, αφού και η περιοχή πάνω από της Γριας το Πήδημα προς το βουνό πήρε το όνομα Ζωοδόχος Πηγή.
Από τότε η ονομασία «Κοπανάς» στην καθομιλούμενη μπορεί να σημαίνει πολλά και διαφορετικά πράγματα. Άλλοι μ’ αυτήν εννοούν τα παλιά νταμάρια του Υμηττού πάνω από τα σχολεία (Λατομεία, Κοπανά – Εργάνη), άλλοι την αγορά της οδού Ιθώμης, άλλοι το λόφο του σπιτιού της Ισιδώρας Ντάνκαν κ.λ.π.

Απ’ το βιβλίο “90 χρόνια Βύρωνας” με την άδεια του συγγραφέως Απόστολου Κοκόλια

sex videos mark woods slowly slid his rod in latinas ass.
jav videos
phim sec granny mature enjoys riding and rimming.